Ik hou van twee mannen

Ja, je leest het goed. Ik hou van twee mannen en al jaren heb ik het gevoel dat ik niet 1, maar 2 mannen 'van mijn leven' heb. Ik kan me voorstellen en begrijpen dat velen onder jullie hierbij bepaalde weerstand zullen ervaren, maar ik wil het ook niet meer anders zeggen dan hoe ik het aanvoel. Daarvoor is mijn tijd hier te kort en mijn hart te groot.

Jaaaaaaren heb ik geworsteld met deze gevoelens. Eindeloos heb ik gezocht naar een knop om deze uit te schakelen, genegeerd, doodgezwegen, verdrongen. Tot ik er zelf bijna aan onder door ging. Ik voelde me verwend, schuldig, ondankbaar voor wat ik had en ook nog eens een bedrieger omdat ik deze gevoelens voor mezelf hield, zonder dat ik er zelf uiting aan gaf. Ik probeerde ze steeds opnieuw te relativeren. Besloot de ene moment dat als ik er niks van zei, ze er ook niet waren en het andere moment schreeuwde ik het vanbinnen uit en werd ik erdoor verscheurd.

Heel vaak wordt er van uitgegaan dat je wel iets tekort moet komen om verliefd te kunnen worden op iemand anders, maar ik kan je verzekeren dat dat niet altijd het geval hoeft te zijn.

Een goeie twee jaar geleden biechtte ik deze gevoelens dan ook op aan mijn man. Ik hoef niet uit te leggen dat dit insloeg als een bom. We hadden en hebben het erg goed samen, doorzwommen samen vele woelige watertjes, die onze liefde en onze band alleen maar sterker maakten.

Na het uitten van mijn gevoelens, viel er ook letterlijk een last van mijn schouders. Ik begon mijn gevoelens te onderzoeken en op zoek te gaan naar lotgenoten. Zo kwam ik uit bij Polyamorie. Dat voelde voor mij als thuiskomen, het was een herkenning en een geruststelling. Dat ik niet de enige mens was die van meerdere mensen hield, dat er zelf mensen waren die hier echt bewust een weg in probeerden te zoeken, om uiting te kunnen geven aan al hun liefde, ontroerde en inspireerde mij.

Er ging een hele periode voorbij van uren praten met elkaar, afstemmen, terug op dezelfde golflengte komen. Verwarring, onzekerheid, angst, frustraties, geduld, hoop, het passeerde allemaal de revue. Het was een emotionele rollercoaster van jewelste.

De liefde die ik voel voor 'mijn andere man', voelt na al die jaren nog erg intens en is jammer genoeg niet wederzijds of bespreekbaar. Omdat deze persoon dicht bij ons staat en ik hem bijgevolg ook niet kan vermijden, zorgde dit ook nog eens voor extra uitdagingen, zoals omgaan met afwijzing en liefdesverdriet voor iemand anders binnen mijn relatie. Maar ook het loslaten van de controle en rust vinden in de situatie hoe ze is.

Nu spreekt het voor zich dat deze ervaring ons dan misschien wel bloed, zweet en tranen gekost heeft, ze heeft mij ook zoveel geleerd over het leven, over de liefde, over elkaar en bovenal over mezelf. Het heeft me geleerd dat door je angst te gaan en te kunnen gaan staan voor jezelf en wat je voelt, wie je bent, veel meer opbrengt dan het niet te doen. Ook al was en is dat nog steeds niet altijd even gemakkelijk.

Ik heb getwijfeld aan mezelf, ik heb getwijfeld aan mijn relatie en aan de liefde en ja, ik heb hierdoor zelfs getwijfeld aan mijn leven. Maar ondertussen ben ik ervan overtuigd dat het nooit de bedoeling kan zijn van de liefde om een andere liefde te verwoesten. Hoe verwarrend deze ervaring ook was en soms nog is, het heeft me onvoorwaardelijke liefde laten zien en voelen. En vandaag kijk ik dus positief naar de toekomst en weet ik zeker dat wij dit alles hebben meegemaakt en doorstaan, om ons net voor te bereiden op de toekomst. Dat maakt mij niet alleen nieuwsgierig, maar ook enorm trots. Trots op mezelf, trots op mijn man en trots op onze liefde en hoe we de dingen samen aanpakken. Het maakt me nederig en dankbaar voor alle liefde die ik mag voelen.

Dat is de reden waarom ik er mijn missie van gemaakt hebt om andere mensen te helpen meer duidelijkheid te krijgen in wat ze verwachten van de liefde en hun relatie(s). En daarom schrijf ik vandaag ook dit blog. Omdat ik mensen die worstelen met bepaalde gevoelens, binnen hun relatie of daarbuiten, die 'onaanvaardbaar' zijn, een hart onder de riem wil steken.

Onze gevoelens komen niet met een afstandsbediening en we hebben ze niet onder controle, enkel de manier hoe we ermee omgaan. Wees jezelf daarvan bewust, kies dus bewust voor eerlijkheid, authenticiteit en de liefde in je relatie(s). Ook al brengt het je niet waar je misschien op gehoopt had, het brengt je nog veel meer dan dat.

❤️ Spread the love ❤️

Fien Walleyn