Liefde als religie van het leven

Het is zo mooi om te zien dat steeds meer mensen openlijk over hun persoonlijke groei gaan praten en ook de aanleiding daartoe kaderen. Een rode draad die mij daarbij opvalt is dat het dikwijls zo gaat dat mensen op een of andere manier een les van 'onthechten' op hun bord krijgen, vooraleer ze gaan groeien als mens. Die lessen van onthechting kunnen vanalles zijn, onthechten van je lichaam door ziekte of een ongeval, onthechten van een relatie, een job, een dierbare. Maar dat kan ook onthechten zijn van bepaalde beelden, zoals je dacht dat het 'moest', maar toch niet blijkt te werken of te lopen, onthechten van je eigen zelfbeeld en noem maar op.

Als mensen dit meemaken gaan ze meestal op zoek naar een 'verklaring', want wij mensen begrijpen en verklaren alles graag en wanneer we op 'onverklaarbare', onbegrijpelijke zaken zelfs soms botsen, hebben we de neiging op zoek te gaan naar 'God'. De zin van alles, van het leven en meer bepaald de 'moeder waarom leven wij'-vraag.

Wat hebben jij, ik, Mohammed, Einstein, Bach, Jezus, Plato en Jan en alleman, zowel goed als slecht, blank of zwart, dik en dun, ja zelf dieren en planten gemeen?

Het is de liefde die ons drijft.

Niet de romantische liefde, dat is maar een van de vele vershijningsvormen van 'de liefde'. Wel liefde als hoeksten en drijfkracht van leven, van HET leven. De liefde als zin, als oorsprong en als aandrijving van alle leven.

De liefde voor een god, of meerdere goden, de liefde voor een gezin, de liefde voor een partner, de liefde voor de natuur, liefde voor een sport, liefde voor een kind of een dier, liefde voor de wetenschap, de liefde om het beter te willen doen, etc. En helaas ook liefde voor geld en macht. Iedereen heeft het wel over hetzelfde, iedereen vertolkt het gewoon in zijn eigen taal.

Liefde is in essentie heel eenvoudig, ze bestaat in alles wat leeft, geleefd heeft, wordt en zal zijn. Leven is dat wat door liefde tot leven komt. Leven kan niet zonder liefde en liefde leidt onvermijdelijk tot leven. Het is er de essentie van.

Niets is zonder die liefde en niets zal er zonder haar zijn. Op die manier is liefde eigenlijk 'de religie' van het leven. Allen nemen er deel aan, zijn een deel van die religie van het leven. In elk van ons voltrekt het zich, bewust of onbewust, het eindeloze mysterie van het leven, de kracht van de onontwijkbare, niet te ontkennen allesomvattende liefde.

Mijn eigen ervaring leerde me dat vooral zelfliefde een enorm grote rol speelt in dat proces van bewustzijn en dat we eigenlijk allemaal een soort van 'licht' hebben in ons. Een bron van liefde, van energie. Dat klinkt gek en tegelijkertijd is het ook logisch. Mindfullness, dankbaarheid, bewustzijn, spiritualiteit, religie, het stuurt eigenlijk allemaal aan om die bron, dat licht, die kracht, in jezelf te gaan ontdekken, meer te gaan voelen en bewuster te gaan 'aansteken'. Want die kracht zit echt in elk van ons. 

Misschien komt daar wel de term 'verlicht' van in de spiritualiteit, als je je eigen innerlijke licht gevonden hebt en dit kan 'aansteken'. Jezelf opladen en ook handelen vanuit die bron.

Zoals ik zei is de aanleiding om dit uitdagende proces aan te gaan voor iedereen anders en het is ook niet omtersnelst ofzo. We zullen uiteindelijk allemaal de weg naar huis terugvinden. 

Wil jij ook op zoek gaan naar dat licht in jezelf? En meer vanuit die bron, vanuit je hart gaan leven? Maak dan zeker een afspraak bij mij in de praktijk en dan gaan we samen op weg!

❤️ Spread the love

Fien Walleyn

Inspired by Jan Van Dijck - essay over de zin ven het leven