Het doel van de natuur en bewustzijn

Ik had deze week een bijzonder gesprek met een oude bekende. Eric, een gepensioneerde fysicadocent. Hij stuurde me enkele filmpjes door waarin hij zijn 'hypothese' over het doel van de natuur uit de doeken doet. Persoonlijk vind ik dit een enorm fijne verhouding om over een bepaald onderwerp te praten. Twee uitersten. De koude wetenschapper en een gevoelsmens zoals ikzelf.

De conclusie die Eric in een eureka moment maakte was, dat het doel van de natuur is zichzelf te begrijpen.

Hij herhaalt: Het doel van de natuur is zichzelf te begrijpen. We zijn allemaal sterrenstof. En de natuur gebruikt ons om zichzelf te gaan begrijpen. We leven als mens in vergelijking tot het geheel maar een kort ogenblik, een luttele seconde.

Het zette mij aan het denken. "De natuur", heel ruim gezien als gans ons planetair stelsel. Daar maken wij als mens inderdaad een minuscuul onderdeel van uit. Als we dus de natuur dus willen begrijpen, moeten we onszelf leren begrijpen. Moeten we ons bewust worden van onze gevoelens en onze gedachten, ons gedrag en onze keuzes. Van wat wij als individu uitdragen.

We doen als mens allemaal bepaalde levenservaringen op om te gaan groeien in dat bewustzijn. Want het zijn vaak die ervaringen zoals ik zei die hiertoe aanleiding geven. Die ons doen afvragen waarom iets gebeurd, of waarom iemand iets doet. Of waarom wij ons op een bepaalde manier voelen, of op een bepaalde manier reageren.

We maken dus allemaal een deel uit van en zijn allen een uitdrukking van dat oneindig veld van bewustzijn, dat in de kern liefde is volgens mij. Als je dit zo bekijkt zie je plots ook de schoonheid in onze diversiteit en hoe dit gegeven ons ook allemaal verbindt. Het is de liefde die ons niet enkel en alleen drijft in het leven, in dat wat wij de moeite vinden om voor te gaan, het is ook de liefde die ons bepaalde overtuigingen, bepaalde "programmeringen" laat doorzien. Die ons laat groeien in dat bewustzijn.

Mensen voelen zich soms niet 'goed genoeg', 'niet waardig' of al mislukt bij het idee alleen al om hun hart te volgen. Houden zich onder een mom van 'veiligheid' liever klein. Maar wat heb je werkelijk nodig om je hart te volgen? Wie beslist dat? Wie beslist of jij waardig bent? Of jij genoeg bent? Dat beslis enkel jijzelf.

Je hebt enkel en alleen toestemming nodig van jezelf om je hart te volgen. En daarom is zelfliefde ook zo'n enorm belangrijk onderdeel van dat bewustzijnsproces. We zijn allemaal ondergesneeuwd geraakt door deze overtuigingen, deze programmeringen. En het zijn deze overtuigingen die we door die groei in bewustzijn laag na laag van ons afgooien, waarin de liefde ons blijft sturen naar onze natuur, naar onze kern, naar huis.

Spread the love ❤️

Fien Walleyn